Διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια
Ο σακχαρώδης διαβήτης είναι μια πάθηση που μπορεί να επηρεάσει όλα τα συστήματα του οργανισμού , μεταξύ αυτών και τους οφθαλμούς. Τα υψηλά επίπεδα γλυκόζης στο αίμα προκαλούν βλάβες στα αγγεία του ματιού, τα οποία μπορεί να διαρρέουν, να αποφραχθούν ή να δημιουργηθούν νέα παθολογικά αγγεία. Αυτές οι μεταβολές μπορούν να προκαλέσουν σημαντικές απώλειες στην όραση και να επηρεάσουν σημαντικά την υγεία των ματιών.
Η σοβαρότητα της βλάβης των ματιών εξαρτάται, μεταξύ άλλων, από τη χρονική διάρκεια του διαβήτη, από το αν η ρύθμισή του είναι επαρκής και από το αν υπάρχουν συνοσηρότητες όπως αρτηριακή υπέρταση, νεφροπάθεια και δυσλιπιδαιμία. Δυσμενή παράγοντα κινδύνου αποτελεί, επίσης, το κάπνισμα, ενώ ο ΣΔ τύπου 1 έχει περισσότερες πιθανότητες σοβαρής νόσησης, λόγω της μεγαλύτερης διάρκειάς του.
Απαραίτητα βήματα για την διατήρηση της όρασης είναι η σωστή ρύθμιση του διαβήτη από τον θεράποντα ιατρό και ο συχνός οφθαλμολογικός έλεγχος με βυθοσκόπηση
Τα δύο στάδια της διαβητικής αμφ/πάθειας
Υπάρχουν δύο βασικά στάδια της πάθησης:
α. Η μη παραγωγική αμφιβληστροειδοπάθεια
β. Η παραγωγική αμφιβληστροειδοπάθεια
Τι συμπτώματα μπορεί να υπάρχουν;
Ένας ασθενής με διαβητική αμφ/πάθεια μπορεί να είναι ελεύθερος συμπτωμάτων, για τα αρχικά στάδια της νόσου. Καθώς,όμως, η πάθηση προχωρά, μπορεί να εμφανιστούν συμπτώματα όπως θόλωση όρασης που μπορεί να είναι παροδική ή μόνιμη, δυσκολία στη νυχτερινή όραση, ξεθώριασμα των χρωμάτων και σταδιακή απώλεια όρασης.
Πώς θα γίνει η διάγνωση;
Η διάγνωση και η παρακολούθηση της διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας γίνεται καταρχάς με μια βυθοσκόπηση υπό μυδρίαση. Αφού ολοκληρώσουμε τον βασικό οφθαλμολογικό έλεγχο, γίνεται ενστάλλαξη ειδικών σταγόνων με τις οποίες ανοίγει η κόρη του ματιού και μας επιτρέπει την εξέταση του βυθού.
Μπορεί να διενεργηθούν επικουρικά και επιπλέον εξετάσεις ανάλογα με τα ευρήματα και το στάδιο της αμφιβληστροειδοπάθειας, όπως είναι η φλουοροαγγειογραφία, η Οπτική Τομογραφία Συνοχής (OCT) και η OCT αγγειογραφία. Αυτές μας επιτρέπουν να διαγνώσουμε τις διαταραχές στο αγγειακό δίκτυο του βυθού καθώς και τις αλλοιώσεις στην ωχρά κηλίδα.
Yπάρχει θεραπεία για την διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια;
Το σημαντικότερο βήμα για την αντιμετώπιση της πάθησης αποτελεί η ρύθμιση του διαβήτη. Με τη διατήρηση της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης σε χαμηλά επίπεδα, πετυχαίνουμε την βελτίωση της εικόνας, και την πλήρη αποδρομή των βλαβών στα αρχικά στάδια.
Όταν η νόσος είναι σοβαρή, και έχει εγκατασταθεί οίδημα ωχράς κηλίδας ή νεοαγγείωση, τότε θα πρέπει να προχωρήσουμε σε αντιμετώπιση των επιπλοκών.
α. Ενδοϋαλοειδικές ενέσεις
Πρόκειται για εγχύσεις μέσα στο βολβό του ματιού, είτε κορτικοστεροειδών, είτε ειδικών αντιαγγειογενετικών παραγόντων (anti-VEGF), που εμποδίζουν το σχηματισμό νέων παθολογικών αγγείων και με αυτό τον τρόπο αντιμετωπίζουν το οίδημα της ωχράς κηλίδας και τη νεοαγγείωση. Η χορήγηση γίνεται σε πλήρως αποστειρωμένο περιβάλλον για την αποφυγή κάποιας μόλυνσης και η συχνότητα εξαρτάται από τα ευρήματα σε ένα μηνιαίο πλάνο παρακολούθησης.
β. Laser φωτοπηξία
Η τεχνολογία του laser έχει χρησιμοποιηθεί με διάφορους τρόπους στην αντιμετώπιση των επιπλοκών της διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας. Έχει χρησιμοποιηθεί – πριν την καθιέρωση των anti-VEGF – για την αντιμετώπιση του οιδήματος ωχράς, ενώ χρησιμοποιείται ευρέως για την αντιμετώπιση της νεοαγγείωσης.
γ. Υαλοειδεκτομή
Η επέμβση της υαλοειδεκτομής διενεργείται για την αντιμετώπιση της σοβαρής διαβητικής αμφ/πάθειας, όπως η εμμένουσα ενδοϋαλοειδική αιμορραγία και η ελκτική αποκόλληση αμφιβληστροειδούς.
Μπορεί να διενεργηθούν επικουρικά και επιπλέον εξετάσεις ανάλογα με τα ευρήματα και το στάδιο της αμφιβληστροειδοπάθειας, όπως είναι η φλουοροαγγειογραφία, η Οπτική Τομογραφία Συνοχής (OCT) και η OCT αγγειογραφία. Αυτές μας επιτρέπουν να διαγνώσουμε τις διαταραχές στο αγγειακό δίκτυο του βυθού καθώς και τις αλλοιώσεις στην ωχρά κηλίδα.
Πώς θα μειώσω τις πιθανότητες για απώλεια όρασης;
Στην προσπάθεια βελτίωσης της πρόγνωσης, θα πρέπει να ακολουθηθούν κάποια βασικά βήματα. Αρχικά, είναι πολύ σημαντική η σωστή ρύθμιση του διαβήτη από τον θεράποντα ιατρό. Σημαντικός, επίσης, είναι ο συχνός (τουλάχιστον μία φορά το χρόνο) οφθαλμολογικός έλεγχος με βυθοσκόπηση, ώστε να γίνουν εγκαίρως αντιληπτές πιθανές αλλοιώσεις. Σε κάθε αντιληπτή μεταβολή της όρασης, θα πρέπει να αναζητείται ιατρική βοήθεια. Τέλος, πιθανά συνυπάρχοντα νοσήματα, όπως υπέρταση και δυσλιπιδαιμία, θα πρέπει επίσης να ρυθμίζονται.
Όταν η νόσος είναι σοβαρή, και έχει εγκατασταθεί οίδημα ωχράς κηλίδας ή νεοαγγείωση, τότε θα πρέπει να προχωρήσουμε σε αντιμετώπιση των επιπλοκών.
Εγκυμοσύνη και διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια
Η εγκυμοσύνη μπορεί να επιδεινώσει την διαβητική αμφ/πάθεια σε διαβητικές γυναίκες. Γι’ αυτό, θα πρέπει να προγραμματίζεται μια οφθαλμολογική εξέταση αν είναι δυνατό πριν από την εγκυμοσύνη, και κατόπιν κάθε τρίμηνο, ανάλογα με τα ευρήματα.
Διαβήτης κύησης
Οι γυναίκες που αναπτύσσουν διαβήτη κύησης, χωρίς να προϋπάρχει ιστορικό διαβήτη, δεν είναι απαραίτητο να ελεγχθούν οφθαλμολογικά, μιας και δεν υπάρχει αυξημένος κίνδυνος διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας.
